sobota, 11 lutego 2012

Więź

Pewien mężczyzna miał sekret, nie dzielił się z nim nikim, tajemnica nie pozwalała spać, ani funkcjonować, stał się ciężkim brzemieniem i źródłem smutku. Wiedział bowiem, że ujawnienie go osobom z otoczenia doprowadzi do niechęci i może nawet potępienia ze strony bliskich.Wiedział, że sekret zżera go od środka i musi coś z tym zrobić. Miał szczęście, bo znalazł się ktoś, kto go nie potępił, dał siłę, pomógł i wysłuchał bez pogardy, bez żalu, smutku, niechęci. Rozmawiali długo, stukając w klawiatury swoich Pecetów, lubili się mimo dużej odległości ich dzielącej nazywali się "bratnimi duszami", używając internetowego komunikatora, mogli obarczać się na wzajem największymi tajemnicami, błędami, tym z czym ciężko poradzić sobie samemu. Stworzyli pewną więź, umacniającą się z każdym dniem, z perspektywą na długą i wspaniałą przyjaźń. Kładąc się spać pomyślał tylko: "Dziękuje, że mogłem, o tym komuś powiedzieć. Dziękuję, że jesteś.".

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz